محمدجواد حسین‌نژاد، هافبک جوان تیم ملی، پس از نزدیک به یک سال دوری، به فهرست جدید امیر قلعه‌نویی دعوت شد. او که در لیگ برتر روسیه با پیراهن دینامو ماخاچ‌قلعه عملکرد درخشانی داشته، فرصت حضور از ابتدا در ترکیب اصلی تیم ملی را یافت و نخستین بازی فیکس خود را تجربه کرد؛ نمایشی که به سرعت توانایی‌های فنی او را به اثبات رساند.
حسین‌نژاد در همان نیمه اول بازی، تحرک و خلاقیت ویژه‌ای به مرکز زمین تیم ملی بخشید. برخلاف هافبک‌هایی که به گردش توپ و حفظ موقعیت اکتفا می‌کنند، او با جابه‌جایی‌های مداوم، درک خوب از فضا و قدرت عبور از مدافعان، راهکارهای متفاوتی را برای خروج از پرس حریف ارائه داد و وابستگی تیم به پاس‌های تکراری و بازی مستقیم را کاهش داد.
یکی دیگر از نقاط قوت این هافبک، مهارت او در فضاهای کوچک بود؛ قابلیتی که در بازی‌های بزرگ و مقابل تیم‌های قدرتمند اهمیت فراوانی دارد. حسین‌نژاد با این ویژگی، انتقال سریع توپ از دفاع به حمله را تسهیل کرده و بُعد تازه‌ای به خط هافبک تیم ملی بخشید، امری که در بسیاری از دیدارهای گذشته جای خالی آن احساس می‌شد.
با وجود این عملکرد امیدوارکننده، امیر قلعه‌نویی در ابتدای نیمه دوم تصمیم به تعویض حسین‌نژاد گرفت و فرصت حضور بیشتر را از او گرفت. با این حال، همان ۴۵ دقیقه کافی بود تا هافبک جوان توانایی‌های خود را با تکنیک، جسارت در حمل توپ و بازی در فضاهای محدود به عنوان گزینه‌ای متفاوت برای رفع مشکلات تاکتیکی تیم اثبات کند.
نکته قابل توجه این است که بازیکنی با این ویژگی‌ها، علی‌رغم درخشش در فوتبال روسیه، برای مدتی طولانی از برنامه‌های اصلی تیم ملی، به‌ویژه جام جهانی، دور مانده بود، در حالی که قلعه‌نویی در این مدت گزینه‌های دیگری را در خط میانی امتحان کرده بود. نمایش حسین‌نژاد اکنون می‌تواند معادلات کادرفنی را بر هم بزند. اگرچه بازگشت او به چرخه اصلی تیم ملی دیر هنگام بوده است، اما با این سطح از کیفیت، نادیده گرفتن دوباره‌اش دشوار خواهد بود؛ به خصوص در آستانه جام جهانی که تیم ملی به بازیکنانی خلاق و با قابلیت‌های متنوع نیاز مبرم دارد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.