با وجود شعارهای مبنی بر جوانگرایی و دعوت از بازیکنان کمتر شناخته شده برای فیفادی اخیر، حضور امید نورافکن در ۲۰ دقیقه پایانی بازی مقابل فلسطین مورد پرسش قرار گرفته است. طبق اعلام، قرار بود جوانگرایی از همین حالا آغاز شده و تیم ملی برای جام ملت‌ها آماده شود و تنها چهار بازیکن بالای ۳۰ سال در لیست حضور داشتند تا توانایی نفرات جدید محک بخورد. اما دلیل ورود نورافکن به زمین، آن هم در تعویضی و در دقایق پایانی، برای بسیاری مبهم باقی ماند.
این انتقاد مطرح شده که در رویکرد جوانگرایی، بازیکنان بالای ۳۰ سال باید به عنوان مهره‌های فیکس و کارآمد در کنار جوانان قرار گیرند، نه صرفاً برای پر کردن نیمکت. در حالی که بازیکنانی چون فرعباسی در سن بالا درخشیده‌اند، حضور امید نورافکن با ۵۰ بازی ملی و سابقه طولانی در اردوهای تیم ملی، سوال‌برانگیز است. او که متولد ۲۰ فروردین ۱۳۷۶ است، در دهه اخیر یکی از بازیکنان ثابت تیم ملی بوده و عدم حضورش در جام جهانی و جام ملت‌ها نیز بر افت فنی او تاثیرگذار بوده است.
این پرسش مطرح است که بازیکنی با این میزان سابقه در رده‌های پایه و بزرگسالان، و یک دهه حضور در باشگاه‌های استقلال، سپاهان و ملوان، چه نیازی به محک خوردن در این فیفادی دارد؟ چرا باید تنها ۲۰ دقیقه فرصت بازی به او داده شود؟ اگر امید نورافکن مهاجم بود، شاید می‌شد گفت قلعه‌نویی برای فرار از تساوی به او متوسل شده است. این احتمال نیز مطرح شده که حضور او به منظور استفاده از تجربه‌اش برای جلوگیری از دریافت گل از تیم ۱۰ نفره فلسطین بوده است.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.