علیرضا بیرانوند، دروازه‌بان نامزد بهترین بازیکن سال آسیا، به دلیل بدعهدی و تصمیمات عجیب مدیران تراکتور، با وجود توافق اولیه و سفر به تبریز برای امضای قرارداد، دست خالی بازگشت و اکنون خود را بازیکن آزاد می‌داند.

مراسم انتخاب بهترین‌های فوتبال آسیا پنجشنبه هفته جاری در بانکوک تایلند برگزار می‌شود و علیرضا بیرانوند، دروازه‌بان ایرانی، یکی از سه نامزد نهایی جایزه بهترین بازیکن سال ۲۰۲۶ قاره است. کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) نیز او را به طور رسمی دعوت کرده است. بیرانوند که شانس قابل توجهی برای کسب توپ طلای آسیا دارد، در آستانه این رویداد مهم با حاشیه‌ای غیرمنتظره مواجه شده که مستقیماً به باشگاه تراکتور و مسئله تمدید قراردادش مربوط می‌شود.

بیرانوند که دوران خدمت سربازی خود را سپری می‌کند، قرار بود پس از پایان آن دوباره به تبریز بازگردد و فوتبالش را با پیراهن تراکتور ادامه دهد. مسئولان باشگاه تبریزی پیش از این از توافق با او برای قراردادی سه‌ساله خبر داده بودند، توافقی که تصور می‌شد تنها تشریفات اداری و ثبت رسمی آن باقی مانده است. اما اتفاقات اخیر نشان داد ماجرا به شکلی دیگر پیش رفته است.

پیشنهاد اولیه تمدید قرارداد از سوی خود باشگاه تراکتور مطرح شده بود و مدیران این باشگاه تمایل داشتند پیش از آغاز دوره سربازی بیرانوند، تکلیف همکاری با او را روشن کنند. در مذاکرات اولیه، قراردادی دوساله به علاوه یک سال مشروط نیز پیشنهاد شد، اما بیرانوند آن را نپذیرفت و در نهایت توافق برای همکاری سه‌ساله حاصل شد. این توافق از نظر مالی نیز شرایط بسیار خوبی برای دروازه‌بان داشت و ظاهراً هیچ مانع جدی برای ادامه همکاری وجود نداشت. بیرانوند نیز علاقه‌مند به ماندن در تراکتور بود و بارها از مدیران باشگاه خواسته بود قراردادش را نهایی کنند.

علیرضا بیرانوند

با وجود پیگیری‌های بیرانوند، اقدام مشخصی از سوی باشگاه انجام نشد. حتی حجت کریمی، مدیرعامل وقت تراکتور، برای سفر بیرانوند به تبریز و امضای رسمی قرارداد بلیت تهیه کرده بود. بیرانوند نیز با اعتماد به توافق قبلی راهی تبریز شد تا قرارداد سه‌ساله‌اش را امضا کند، اما با اتفاقی عجیب روبرو شد. مسئولان باشگاه که از نداشتن حق امضای کریمی و احتمال جدایی او مطلع بودند، از انجام مراحل نهایی قرارداد خودداری کردند و بیرانوند را با بهانه‌های مختلف معطل کردند.

بر اساس اطلاعات رسیده، ظاهراً یکی از مقامات نزدیک به مالک باشگاه به مسئولان تراکتور اعلام کرده بود که هیچ قراردادی مقابل بیرانوند قرار ندهند و امضایی از او نگیرند. استدلال این بود که توافق سه‌ساله مربوط به دوره مدیریت کریمی بوده و با توجه به جدایی او، بیرانوند باید دوباره پای میز مذاکره بنشیند. در نتیجه، دروازه‌بانی که با هدف نهایی کردن قرارداد به تبریز سفر کرده بود، بدون نتیجه بازگشت.

نامه بیرانوند به باشگاه تراکتور

شایعاتی نیز مبنی بر مخالفت برخی افراد در باشگاه تراکتور با رقم بالای توافق مالی با بیرانوند و تلاش آن‌ها برای تغییر تصمیم باشگاه و کاهش رقم قرارداد مطرح شده است. برخی افراد تمایلی نداشتند کریمی در روزهای پایانی حضورش در سمت مدیرعاملی، قرارداد بیرانوند را امضا کند تا بتوانند پس از جدایی او، دوباره مذاکره کنند.

ماجرا زمانی جدی‌تر شد که بیرانوند نامه‌ای به باشگاه تراکتور نوشت و درخواست کرد ظرف ۱۰ روز وضعیت قراردادش را مشخص کند تا بتواند برای آینده فوتبالی خود برنامه‌ریزی کند. اما باشگاه پاسخی نداد. در نهایت، بیرانوند نامه‌ای به سازمان لیگ ارسال کرد و اعلام نمود که حجت کریمی حق امضای قرارداد را نداشته و هیچ قرارداد رسمی میان او و باشگاه تراکتور امضا نشده است. با توجه به این موضوع، بیرانوند خود را بازیکن آزاد می‌داند.

بیرانوند یکی از مهم‌ترین ستاره‌های تراکتور در مسیر قهرمانی تاریخی این تیم بود و نقش پررنگی در موفقیت آن‌ها ایفا کرد. از دست دادن احتمالی چنین بازیکنی، در حالی که خودش تمایل به همکاری داشته، اتفاقی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. هواداران تراکتور پس از انتشار خبر آزاد شدن بیرانوند، او را متهم به کنار گذاشتن توافق قبلی کردند، در حالی که پرسش اصلی باید متوجه مدیران و مالک باشگاه باشد؛ چرا وقتی بازیکن برای تمدید قرارداد آمادگی داشت، مانع نهایی شدن توافق شدند؟

تمدید قرارداد بیرانوند با تراکتور

واقعیت این است که بیرانوند مشکلی برای ماندن در تراکتور نداشت و حتی پیشنهاد مالی باشگاه نیز برای او مطلوب بود، اما شرایط تغییر کرد و توافقی که می‌توانست به راحتی رسمی شود، روی زمین ماند. اکنون اگر بیرانوند پنجشنبه در بانکوک جایزه بهترین بازیکن سال آسیا را کسب کند، تراکتور چه برنامه‌ای برای آینده او خواهد داشت؟ آیا باشگاهی که نتوانست توافق خود را رسمی کند، می‌تواند پس از این اتفاق دوباره با او مذاکره کند؟

تراکتور یکی از مهم‌ترین بازیکنان سال‌های اخیر خود را در موقعیت جدایی قرار داده، در حالی که هیچ مانع جدی از سوی بیرانوند برای ادامه همکاری وجود نداشته است. در چنین شرایطی، نمی‌توان همه اتفاقات را به پای تصمیم شخصی این دروازه‌بان نوشت. او به تبریز رفت تا قراردادش را امضا کند، اما معطل شد و بدون نتیجه بازگشت. مدیران تراکتور باید پاسخگو باشند که چرا وقتی بازیکن برای تمدید قرارداد اعلام آمادگی کرده بود، خودشان مانع نهایی شدن توافق شدند؟

©‌ خبر ورزشی