دریاقلی سورانی، اوراق‌فروش چهارمحالی، شب 9 آبان 1359 با خبررسانی نفوذ بعثی‌ها آبادان را از سقوط نجات داد.

به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از اصفهان، او نه فرمانده بود، نه نظامی؛ یک اوراق‌فروش ساده اهل یانچشمه چهارمحال و بختیاری که در حاشیه آبادان و میان اتومبیل‌های فرسوده زندگی می‌کرد. اما در شب نهم آبان 1359، وقتی چشمانش نفوذ غافلگیرانه نیروهای بعثی از کوی ذوالفقاری را دید، با یک دوچرخه کهنه و فریادهایی که هنوز در تاریخ خوزستان طنین دارد، مسیر جنگ را تغییر داد. شهید دریاقلی سورانی 19 روز بعد، در روز عاشورا، در راه انتقال به بیمارستان به شهادت رسید.

ارتش متجاوز بعث عراق شامگاه نهم آبان 1359، تنها پنج روز پس از سقوط خرمشهر، با زدن پل شناور روی رودخانه بهمنشیر، از سمت کوی ذوالفقاری قصد تصرف آبادان را داشت. دریاقلی سورانی، اوراق‌فروش ساده‌ای که مغازه و محل کارش را برای مزاحمت‌نکردن برای مردم به کوی ذوالفقاری برده بود، در همان حوالی متوجه عبور شبانه سربازان عراقی از بهمنشیر شد. او که هم خودرو و هم موتورسیکلت داشت، برای آنکه دشمن متوجه حضورش نشود، دوچرخه‌اش را برداشت و 9 کیلومتر مسیر تا مرکز شهر را رکاب زد؛ بخشی از راه را هم وقتی دوچرخه‌اش پنچر شد، پیاده دوید.

روایت‌کرده‌اند که «شجاع و جسور بود، بسیار خوش‌طبع و اهل مزاح»؛ با آنکه وضع مالی خوبی داشت، در قید ثروت دنیوی نبود و خانه‌اش را به خانواده‌ای فقیر و بی‌سرپناه داده بود و خودش در همان محل اوراق‌فروشی زندگی می‌کرد. همان مرد، وقتی به آبادان رسید، فریاد زد: مردم! عراقی‌ها از کوی ذوالفقاری آمدند و به مساجد و پایگاه‌های نظامی رفت تا خبر را به فرمانده سپاه آبادان، حسن بنادری، برساند. مدافعان شهر با همان حداقل امکانات، تا غروب همان روز نیروهای بعثی را شکست دادند و آبادان را از سقوط حتمی نجات دادند. رادیو ارتش بعث عراق بعدها صراحتاً اعلام کرد که شخصی به نام دریاقلی سورانی طرح عملیات این ارتش در آبادان را با شکست مواجه کرد.

دریاقلی پس از آن به مدافعان شهر پیوست. چندی بعد بر اثر انفجار گلوله خمپاره به شدت مجروح شد و پای راستش را از دست داد. او را با قطار به تهران منتقل کردند، اما شدت جراحت و خونریزی زیاد امانش نداد؛ در 28 آبان 1359، مصادف با عاشورا، در مسیر انتقال به بیمارستان به شهادت رسید و پیکرش در قطعه 34 بهشت زهرا (س) تهران به خاک سپرده شد. برخی روایت‌ها محل شهادت را بیمارستان سینای تهران ذکر کرده‌اند.

نام او امروز نه فقط در حافظه مردم آبادان، که در درس هشتم کتاب فارسی پایه ششم ابتدایی نیز زنده است؛ روایتی از یک دوچرخه فرسوده تا یک حماسه ملی. رهبر معظم انقلاب نیز در پیامی به مناسبت سالروز عملیات ذوالفقاری، از او به عنوان یک کارگر ساده و غیور ایرانی یاد کردند که با فداکاری و ازجان‌گذشتگی، مردم را از نقشه شوم دشمن آگاه کرد. دریاقلی سورانی، قهرمانی که خودش شکست حصر آبادان را ندید، اما نامش به یکی از ماندگارترین نمادهای ایثار مردمی در دفاع مقدس تبدیل شد.

یادداشت از علی اکبر گشول‌، فعال رسانه

©‌ وبانگاه، خبرگزاری تسنیم