پرسپولیس صدرنشین شد اما دو امتیاز حیاتی را در خرمآباد از دست داد؛ چرا تارتار تعویضها را دیر انجام داد؟

به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، پرسپولیس علیرغم رسیدن به صدر جدول لیگ برتر، در مصاف با خیبر خرمآباد با نتیجه تساوی متوقف شد و دو امتیاز حساس را از دست داد. این امتیازها که میتوانستند موقعیت سرخپوشان را در جدول مستحکمتر کنند، اکنون به موضوعی برای حسرت در پایان فصل تبدیل شدهاند؛ چرا که برخی تساویها بیش از شکست، برای تیمهایی با ستارهها و امکانات فراوان، آزاردهنده هستند.
تیم پرسپولیس در شرایطی مقابل خیبر نتیجه نگرفت که این دیدار فرصتی برای افزایش فاصله با سایر مدعیان بود. با این حال، نمایش تیم در دقایق پایانی و برخی تصمیمهای روی نیمکت، این فرصت را از بین برد. مهمترین پرسش پس از این بازی، نه درباره عملکرد بازیکنان حاضر در زمین، بلکه درباره تصمیمات مهدی تارتار، سرمربی تیم است. تردید در استفاده از تعویضها در شرایطی که تیم به تازگی نفس تازه میکرد، جای سوال دارد.
بازیکنانی چون علی علیپور، محمد خدابندهلو، محمدمهدی محبی و تیکدری، در طول بازی نشانههای خستگی را بروز میدادند، اما تعویضهای لازم با تاخیر انجام شد و فرصت کافی برای تغییر روند بازی باقی نماند. این مسئله، فلسفه داشتن یک نیمکت قدرتمند را زیر سوال میبرد. پرسپولیس بازیکنان توانمندی روی نیمکت دارد که میتوانستند انرژی تازهای به تیم تزریق کرده و مسیر بازی را عوض کنند، اما این بازیکنان تا لحظات پایانی در انتظار فرصت ماندند.
در این بازی، بازیکنانی مانند امیرحسین محمودی و محمد عمری حتی فرصت حضور در میدان را نیز نیافتند و برخی دیگر نیز در زمانی وارد بازی شدند که دیگر اثرگذاری چندانی باقی نمانده بود. جلالی و صادقی نیز از جمله گزینههایی بودند که زمان حضورشان در ترکیب میتوانست مورد بحث قرار گیرد.
اینجاست که سوال از تارتار اهمیت پیدا میکند: زمانی که تیم از نظر بدنی در مضیقه است، روند بازی نیاز به تغییر دارد و بازیکنانی در نیمکت حضور دارند که پتانسیل تغییر نتیجه را دارند، چرا باید برای انجام تعویضها اینقدر تعلل کرد؟ هرچند هر تعویضی لزوماً به گل یا پیروزی منجر نمیشود، اما عدم استفاده به موقع از ظرفیتهای تیم، تصمیمی نیست که بتوان به راحتی از کنار آن گذشت.
برای قهرمانی، پرسپولیس تنها به ستارههای حاضر در زمین نیاز ندارد؛ مدیریت صحیح بازی و تصمیمات درست سرمربی نیز بخش جداییناپذیر مسیر رسیدن به جام است. تیمی که مدعی قهرمانی است، نباید در چنین دیدارهایی به راحتی امتیاز از دست بدهد و سپس در انتهای فصل به دنبال امتیازهای از دست رفتهای باشد که با تصمیمهای بهتر قابل حفظ بودند.
نیمکت پرسپولیس ابزاری تزئینی نیست که بازیکنانش صرفاً برای پر کردن لیست در مسابقه حاضر باشند. هنگامی که تیم نیازمند تغییر است، باید از تمام ظرفیتها بهره برد؛ نه اینکه آنقدر صبر کرد که دو امتیاز کلیدی از دست برود و تنها حسرت آن برای سرخپوشان باقی بماند!