به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، هوشنگ نصیرزاده، مشاور حقوقی باشگاه تراکتور، با اشاره به شروع مجدد فحاشی‌ها به محض آماده شدن تیمش برای حضور در میدان، از عدم اقدام لازم در ورزشگاه انزلی برای پایان دادن به این رفتارها انتقاد کرد. وی همچنین با طرح این سوال که چرا باید شاهد توهین به خانواده علیرضا بیرانوند و شجاع خلیل‌زاده باشیم و چرا قوانین مبارزه با نژادپرستی از همان ابتدای ورود داور به زمین اجرا نمی‌شود، ابهاماتی را در این خصوص مطرح کرده است.
در ابتدا لازم به ذکر است که هرگونه فحاشی در ورزشگاه‌های ایران، فارغ از هوادار، تیم یا فرد مورد خطاب، رفتاری ناپسند تلقی شده و باید با آن برخورد قاطع صورت گیرد. هیچ بازیکنی و هیچ خانواده‌ای نباید زیر سایه هتاکی سکوها قرار گیرد.
با این حال، این پرسش مطرح می‌شود که آیا از دیدگاه نصیرزاده، میان انواع مختلف فحاشی تفاوتی وجود دارد؟ آیا باید بین هتاکی‌های صورت گرفته تمایز قائل شد؟
چرا در روزهایی که به علی دایی و کریم باقری، اسطوره‌های فوتبال ایران، توهین شد، موضع‌گیری‌های مشابهی در دفاع از این چهره‌های خاطره‌ساز دیده نشد؟ واکنش مالک باشگاه تراکتور به آن هتاکی‌ها چه بود؟ آیا حرمت دایی و باقری کمتر از بازیکنان فعلی تراکتور ارزیابی می‌شود؟
با کنار گذاشتن موضوع کریم باقری، در خصوص فحاشی‌های توهین‌آمیز و مستقیم به امید عالیشاه و حمله به این بازیکن چه نظری وجود دارد؟ آیا حجم توهین‌ها به مادر کاپیتان پرسپولیس که فایل صوتی آن به طور گسترده در فضای مجازی منتشر شد، قابل دفاع بود؟ اگر آن فحاشی‌ها ناپسند بود، چرا نصیرزاده در آن مقطع سکوت اختیار کرد؟ چرا مالک تراکتور که اکنون از حجم توهین‌ها به ستوه آمده، در آن زمان لب به سخن نگشود؟
بار دیگر تأکید می‌شود که محکومیت فحاشی در انزلی کاملاً درست و به‌جاست؛ اما این محکومیت تنها زمانی اعتبار کامل خواهد داشت که در برابر توهین به سایرین نیز همین میزان حساسیت نشان داده شود. نمی‌توان امروز برای توهین به خانواده بازیکنان تراکتور فریاد اعتراض سر داد و در روزهای گذشته، در مواجهه با اتفاقات مشابه، سکوت کرد.
متأسفانه به نظر می‌رسد که عادت قدیمی "مرگ خوب است، اما برای همسایه" همچنان بر ورزشگاه‌های ما سایه افکنده است.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.