به گزارش بخش ورزشی وبانگاه، در بهار سال ۲۰۰۸، زمانی که بارسلونا پس از دو فصل ناکامی در کسب جام، به دنبال تحول بود، ژوزه مورینیو به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی سرمربیگری این تیم مطرح شد. رسانه‌های اسپانیایی معتقدند رد شدن پیشنهاد این مربی پرتغالی، زمینه‌ساز دشمنی عمیق او با باشگاه کاتالان شد.
بر اساس گزارش روزنامه موندو دپورتیوو، این اتفاق در لیسبون و طی دیداری میان مورینیو و مارک اینگلا، نایب‌رئیس وقت باشگاه در امور ورزشی، رخ داد. اینگلا هنوز فلش مموری سفیدی را که حاوی برنامه ۲۷ صفحه‌ای مورینیو برای هدایت بارسلونا بود، به یادگار نگه داشته است. مورینیو در آن زمان پس از جدایی از چلسی بدون تیم بود، اما سابقه درخشانی با پورتو و چلسی در کارنامه داشت.
ژرژ مندس، مدیر برنامه‌های مورینیو، با اطلاع از علاقه این مربی و خانواده‌اش به بازگشت به بارسلونا، که چهار سال از دوران دستیاری‌اش در این شهر را تجربه کرده بود، مقدمات این جلسه را فراهم کرد. در این دیدار، اینگلا به تنهایی حضور داشت، چرا که تکسیکی بگیریستاین، مدیر ورزشی وقت، به دلیل تعهد شخصی غایب بود. هرچند گزارش‌ها حاکی از آن بود که بگیریستاین از ابتدا تمایلی به انتخاب مورینیو نداشت و پپ گواردیولا، مربی تازه‌کار تیم دوم بارسلونا را ترجیح می‌داد.
مورینیو در این جلسه، برنامه مفصلی در ۲۷ صفحه ارائه کرد که در آن بر حفظ سیستم ۳-۳-۴ و استفاده از تاکتیک‌های متنوع آن تأکید شده بود. او بر تداوم استفاده از توپ در تمام جلسات تمرینی، حتی آمادگی جسمانی، اصرار داشت. سرمربی پرتغالی همچنین ترکیب بارسلونا را بررسی کرد و در مورد ماندن رونالدینیو تردید داشت، اما خواهان حفظ ساموئل اتوئو و دکو بود. در مقابل، نام سیلوینیو، لیلیان تورام و خاویر اسکیردو در فهرست بازیکنان مازاد قرار داشت. مورینیو همچنین نقش ادملسون، اولگوئر و زامبروتا را مورد پرسش قرار داد.
نکته جالب توجه در برنامه مورینیو، عدم اشاره به جذب بازیکنان جدید بود. در عوض، او قصد داشت از چهره‌های سابق بارسلونا مانند لوئیس انریکه، چابی فرر و سرجی بارخوان در کادر فنی خود بهره گیرد. یکی از نقاط اختلاف کلیدی در این جلسه، دیدگاه متفاوت مورینیو نسبت به رسانه‌ها بود. مدیران بارسلونا از او خواستند تا رابطه خود با خبرنگاران را بهبود بخشد؛ موضوعی که پس از حواشی تقابل‌های چلسی و بارسلونا اهمیت ویژه‌ای یافته بود.
در نهایت، پایان ضعیف فصل ۲۰۰۸-۲۰۰۷، نقطه پایانی بر دوران فرانک رایکارد بود. بارسلونا که پیش‌تر موفق به کسب دو قهرمانی لالیگا و یک لیگ قهرمانان اروپا شده بود، در این فصل از رقابت‌های داخلی و اروپایی ناکام ماند. رئال مادرید با هدایت برند شوستر قهرمان لالیگا شد و بارسلونا در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان نیز مغلوب منچستریونایتد شد.
با انتخاب گواردیولا به عنوان جانشین رایکارد، که با مشورت یوهان کرویف و حمایت بگیریستاین صورت گرفت، دوران جدیدی برای بارسلونا آغاز شد. از سوی دیگر، مورینیو با رد شدن پیشنهادش، دلخور شد و این اتفاق، سرآغاز خصومتی شد که با حضور او در رئال مادرید به اوج رسید و آقای خاص را به دشمن شماره یک کاتالان‌ها تبدیل کرد.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.