انتقاد از بروکراسی و تأخیر در صدور مجوزها؛ چرا کالاها ماه ها در بنادر معطل می مانند؟

مسعود پل‌مه، نایب‌رئیس کمیسیون حمل‌ونقل اتاق بازرگانی ایران، در گفتگو با باشگاه خبرنگاران جوان با اشاره به چالش تعدد نهادهای تصمیم‌گیر و مجری در بخش ترانزیت کشور عنوان کرد که تداخل وظایف ۲۲ نهاد، سازمان و دستگاه در این حوزه باعث بالاتر رفتن هزینه‌های جابه‌جایی کالا، طولانی شدن زمان انتقال و افزایش ریسک فعالیت‌های ترانزیتی شده است.

وی با تشریح مشکلات حاکم بر روندهای ترانزیتی بیان کرد که بیش از ۲۲ نهاد، سازمان، اداره و ارگان در حوزه ترانزیت فعالیت دارند که هر کدام به شکل مستقل به دنبال پیشبرد مأموریت‌های سازمانی خود هستند و همین تداخل در عملکردهای اجرایی، هزینه انتقال کالا، زمان جابه‌جایی و ریسک این فعالیت‌ها را افزایش می دهد.

به گفته وی، این موانع موجب شده است جایگاه ایران در ارزیابی‌های بین‌المللی شاخص‌های ترانزیت و لجستیک متناسب با ظرفیت‌های واقعی کشور نباشد، به طوری که توقف چندماهه کالا در بندر برای دریافت یک مجوز، هزینه‌های انتقال و مدت ماندگاری بار را بالا می برد.

این مسئول اتاق بازرگانی با اشاره به تحمیل خسارت‌های بیشتر به صاحبان کالا در اثر این تأخیرها اضافه کرد که با وجود کالاهای فسادپذیر یا نیازمند تشریفات خاص، سرعت عمل لازم در لجستیک ترانزیتی از بین می رود.

پل‌مه همچنین با اشاره به ضرورت هماهنگی میان مدهای مختلف حمل‌ونقل توضیح داد که با وجود قرار داشتن تمامی این بخش ها زیرمجموعه وزارت راه و شهرسازی، یکپارچگی عملیاتی میان آنها دیده نمی شود و در برخی سرمایه‌گذاری‌ها و زیرساخت‌ها نیز توازن لازم وجود ندارد.

وی تأکید کرد برای توسعه حمل‌ونقل ترکیبی و ایجاد زیرساخت‌های لجستیکی باید از تجربیات گذشته درس گرفت و زنجیره تأمین را متناسب با نیازهای واقعی، موقعیت جغرافیایی و ظرفیت‌های ترانزیتی کشور بنا کرد.

نایب‌رئیس کمیسیون حمل‌ونقل اتاق بازرگانی ایران با ذکر نمونه‌ای از سرمایه‌گذاری‌های غیرمتناسب افزود که در یکی از استان‌های تقریباً مرکزی کشور که در مسیر اصلی ترانزیت قرار ندارد، سرمایه‌گذاری هنگفتی توسط بخش خصوصی و بخش های دیگر برای ایجاد بندر خشک صورت گرفته، اما به دلیل عدم امکان بهره‌برداری متناسب، سرمایه صرف‌شده بلااستفاده مانده است.

وی یادآور شد که با توجه به ضرورت دریافت مجوز برای فعالیت های مختلف در کشور، باید پیش از صدور مجوز و شکل‌گیری چنین سرمایه‌گذاری‌هایی، اولویت‌ها و نیازهای واقعی شبکه حمل‌ونقل مشخص شود.

پل‌مه در پایان این پرسش را مطرح کرد که چرا در ایجاد زیرساخت‌های حمل‌ونقلی نظم و یکپارچگی لازم وجود ندارد و تأکید کرد که توسعه حمل‌ونقل ترکیبی تنها در صورت سرمایه‌گذاری بر مبنای نیاز واقعی و نگاه یکپارچه اثربخش خواهد بود.