به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از بوشهر، هم‌زمان با ایام حزن‌انگیز فاطمیه و سوگواری در رثای دخت گرامی پیامبر اسلام(ص)، فضای استان دارالحماسه بوشهر بار دیگر با عطر حضور لالههای زهرایی عطرآگین می‌شود. بر اساس برنامه‌ریزی‌های صورت‌گرفته، روز جمعه 22 آبان ماه، مردم ولایت‌مدار و شهیدپرور بوشهر میزبان پیکر مطهر 6 شهید گمنام دوران دفاع مقدس خواهند بود تا در آینی باشکوه، این ستارگان درخشان هدایت را از محل بسیج مرکزی تا مصلای جمعه بوشهر بر دستان خویش تشییع کنند.
این ایام که متصل به نام مبارک حضرت فاطمه زهرا(س) است، بهترین فرصت برای بازخوانی منشوری است که آن بانوی بزرگوار در قالب «خطبه فدکیه» برای همیشه تاریخ به یادگار گذاشتند. خطبه فدکیه، تنها سخنانی در دفاع از یک حق اقتصادی و مطالبه یک میراث نیست؛ بلکه اقیانوسی از معرفت الهی، منظومه‌ای از اندیشه‌های قرآنی و منشوری جامع از اصول اعتقادی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی و تربیتی اسلام است. این خطبه را باید از منظر یک مکتب فکری نگریست؛ مکتبی که در آن توحید، ریشه همه فضیلت‌هاست، نبوت چراغ هدایت است، امامت استمرار رسالت در مسیر صیانت از دین است و عدالت، معیار سلامت جامعه اسلامی.
تجلی معارف الهی در کلام فاطمی
حضرت فاطمه زهرا(س) در این خطبه، با زبانی آکنده از حکمت و استناد به قرآن کریم، چنان بنیان‌های معرفتی اسلام را تبیین می‌کنند که گویی در برابر تاریخ ایستاده‌اند تا حقیقت دین را از غبار فراموشی مصون بدارند. ایشان با تبیین جایگاه «توحید» به عنوان بنیاد هستی، یادآور می‌شوند که ایمان، مایه پاک‌سازی از شرک و بندگی غیرخداست. از منظر ایشان، «نبوت» یک تحول بنیادین در اندیشه و فرهنگ بشری بود و «قرآن» به عنوان قانون اساسی هدایت، چراغی است که هرگز خاموشی نمی‌پذیرد.
در فرازهای درخشان این خطبه، حکمت احکام الهی به زیبایی ترسیم شده است؛ آنجا که می‌فرمایند خداوند نماز را برای دوری از تکبر، زکات را برای تزکیه نفس و «عدالت» را برای پیوند و هماهنگی دل‌ها (والعدل تنسیقاً للقلوب) قرار داد. این نگاه فاطمی، عدالت را نه صرفاً یک حکم حقوقى بلکه عامل اصلی اعتماد عمومی و آرامش روحی جامعه معرفی می‌کند.
امامت و ولایت؛ ضامن وحدت و امنیت
یکی از حساس‌ترین معارف این خطبه، مسئله «امامت» است. حضرت زهرا(س) با بیان عبارت «وإمامتنا أماناً من الفرقة»، امامت را عامل ایمنی از تفرقه و مایه نظم امت معرفی می‌کنند. در این منظومه، ولایت‌مداری پیوند میان معرفت، محبت و مسئولیت است که انسان را از بی‌تفاوتی در برابر انحرافات باز می‌دارد. ایشان با حضور آگاهانه خود در مسجد و تکیه بر استدلال‌های قرآنی، ثابت کردند که زن مسلمان می‌تواند در اوج عفاف و حیا، صاحب اندیشه‌ای نافذ و مدافعی نستوه در میدان عدالت‌خواهی باشد.
امروز که مردم بوشهر آماده استقبال از 6 شهید گمنام می‌شوند، در حقیقت با آرمان‌هایی تجدید میثاق می‌کنند که ریشه در همین مکتب فاطمی دارد. شهدایی که با تاسی به سیره حق‌طلبی مادر سادات، جان خود را در طبق اخلاص نهادند، در روز جمعه 22 آبان، بر دوش مردمی تشییع می‌شوند که می‌دانند فدک در تاریخ، نام یک سرزمین است، اما در حافظه معرفت اسلامی، نمادی ابدی از ایستادگی در پای حق و ولایت است.
این حضور حماسی در آیین تشییع شهدای گمنام، لبیکی دوباره به ندای مظلومیت و اقتدار فاطمی است؛ فراخوانی برای بیداری امت و پایبندی به اصولی که در آن، بندگی خدا با خدمت به خلق و دفاع از حقیقت گره خورده است. سلام بر فاطمه(س) و سلام بر پیروان راستینش که مسیر سبز شهادت را برای صیانت از اسلام ناب محمدی(ص) برگزیدند.
حضرت فاطمه زهرا(س) در خطبه فدکیه، با زبانی آکنده از حکمت، استدلال و استناد به قرآن کریم، بنیان‌های معرفتی اسلام را چنان تبیین می‌کنند که گویی در برابر تاریخ ایستاده‌اند تا حقیقت دین را از غبار فراموشی و تحریف مصون بدارند.
توحید؛ بنیاد هستی و سرچشمه معرفت
نخستین حقیقتی که در خطبه فدکیه جلوه‌گری می‌کند، معرفت خداوند و تبیین جایگاه توحید در نظام آفرینش است. حضرت زهرا(س) سخن را با حمد و ستایش پروردگاری آغاز می‌کنند که آفریننده جهان، تدبیرکننده هستی و بخشنده نعمت‌های بی‌شمار است. در نگاه ایشان، خداوند نه‌تنها خالق جهان، بلکه حقیقتی است که همه موجودات در هستی و بقای خویش به او وابسته‌اند.
آن حضرت در تبیین توحید به این حقیقت اشاره می‌کنند که خداوند با چشم ظاهری دیده نمی‌شود، اما نشانه‌های قدرتش در همه ذرات عالم آشکار است؛ عقل‌ها از درک حقیقت ذات او ناتوان‌اند، اما آثار آفرینش و تدبیرش در جهان نمایان است. این همان حقیقتی است که قرآن کریم می‌فرماید: «لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ»؛ هیچ چیزی همانند او نیست و او شنوا و بیناست. (شوری، 11) در این نگرش، توحید صرفاً یک اعتقاد ذهنی نیست؛ بلکه شیوه زندگی است. انسانی که خدا را یگانه می‌داند، در برابر قدرت‌های پوشالی سر تعظیم فرود نمی‌آورد، حقیقت را به مصلحت نمی‌فروشد و عدالت را قربانی منفعت نمی‌کند.
توحید، انسان را از بندگی غیر خدا آزاد می‌سازد و به او هویت، عزت و مسئولیت می‌بخشد.
نبوت؛ فلسفه بعثت و ضرورت هدایت انسان، حضرت زهرا(س) در بخش دیگری از خطبه، فلسفه بعثت پیامبر اکرم(ص) را تبیین می‌کنند.
ایشان از جامعه‌ای سخن می‌گویند که پیش از بعثت گرفتار پراکندگی، جهل، تعصبات قبیله‌ای و انحرافات اعتقادی بود؛ جامعه‌ای که در آن ارزش‌های انسانی فراموش شده و حقیقت در زیر غبار جاهلیت پنهان مانده بود.
در چنین شرایطی، خداوند پیامبری برانگیخت تا انسان را از تاریکی جهل به روشنایی معرفت، از بندگی بت‌ها به پرستش خدای یگانه و از اختلاف و تفرقه به وحدت و برادری فراخواند. قرآن کریم این رسالت را چنین بیان می‌کند:«هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ» (جمعه، 2) پیامبر آمد تا انسان را تعلیم دهد، تزکیه کند و جامعه را بر پایه وحی و حکمت بازسازی نماید.
از منظر خطبه فدکیه، نبوت تنها ابلاغ مجموعه‌ای از احکام نیست؛ بلکه تحولی بنیادین در اندیشه، اخلاق، فرهنگ و ساختار اجتماعی انسان است.
قرآن؛ قانون اساسی هدایت و میزان تشخیص حق
یکی از درخشان‌ترین محورهای خطبه فدکیه، جایگاه قرآن کریم در زندگی فردی و اجتماعی مسلمانان است. حضرت فاطمه(س) قرآن را کتابی برای هدایت، روشنگری، تبیین احکام، تنظیم روابط اجتماعی و داوری میان حق و باطل معرفی می‌کنند. در بیان ایشان، قرآن چراغی است که خاموشی نمی‌پذیرد، راهنمایی است که گمراهی در پیروی از آن راه ندارد و پیمانی الهی است که جامعه اسلامی با تمسک به آن می‌تواند از انحراف مصون بماند.
ایشان می‌فرمایند: «کِتَابُ اللَّهِ بَیِّنَةٌ بَصَائِرُهُ، مُنْکَشِفَةٌ سَرَائِرُهُ، مُتَجَلِّیَةٌ ظَوَاهِرُهُ…» یعنی کتاب خدا، دلایل روشن، حقایق آشکار و نشانه‌های هدایت را در خود جای داده است.این نگاه با فرمان صریح قرآن هماهنگ است: «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا» (آل‌عمران، 103) تمسک به حبل‌الله، تنها قرائت الفاظ قرآن نیست؛ بلکه پذیرش حاکمیت ارزش‌های قرآنی در تمام عرصه‌های زندگی است. جامعه‌ای که قرآن را می‌خواند اما عدالت آن را اجرا نمی‌کند، از حقیقت قرآن فاصله گرفته است؛ جامعه‌ای که از وحدت سخن می‌گوید اما حقوق انسان‌ها را نادیده می‌گیرد، هنوز به عمق پیام الهی راه نیافته است.
فلسفه احکام اسلامی؛ تربیت انسان و اصلاح جامعه
از مهم‌ترین فرازهای خطبه فدکیه، تبیین حکمت و فلسفه تشریع احکام اسلامی است. حضرت زهرا(س) در عباراتی کوتاه اما عمیق، پیوند میان عبادت و تربیت، قانون و عدالت، اخلاق و مسئولیت اجتماعی را آشکار می‌سازند. از جمله می‌فرمایند: «فَجَعَلَ اللَّهُ الْإِیمَانَ تَطْهِیرًا لَکُمْ مِنَ الشِّرْکِ، وَالصَّلَاةَ تَنْزِیهًا لَکُمْ عَنِ الْکِبْرِ…» خداوند ایمان را برای پاک‌سازی انسان از شرک، نماز را برای دوری از تکبر و زکات را برای تزکیه نفس و افزایش روزی قرار داد.
در این بخش، فلسفه احکام در قالب یک نظام تربیتی منسجم تبیین می‌شود: ایمان، بنیان توحید و رهایی از شرک است، نماز، تمرین بندگی و مبارزه با خودبزرگ‌بینی است، زکات، عامل پاکی اقتصادی و گسترش همبستگی اجتماعی است، روزه، زمینه تقویت اخلاص و پرورش اراده است، حج، مظهر استواری دین و وحدت امت اسلامی است، عدالت، عامل انسجام دل‌ها و سامان‌یافتن جامعه است، اطاعت از اهل‌بیت(ع)، مایه نظم و پیوند اجتماعی است، امامت، عامل امنیت از تفرقه و حفاظت از هویت دینی است.
این بخش نشان می‌دهد که اسلام مجموعه‌ای از مناسک جدا از زندگی نیست؛ بلکه برنامه‌ای جامع برای ساختن انسان و جامعه است. نماز اگر انسان را از تکبر دور نکند، باید در کیفیت بندگی خویش تأمل کند؛ زکات اگر به کاهش محرومیت و گسترش مواسات نینجامد، باید فلسفه اجتماعی آن را دوباره شناخت.
عدالت؛ ستون استواری جامعه اسلامی
در خطبه فدکیه، عدالت جایگاهی بنیادین دارد. حضرت زهرا(س) می‌فرمایند:«وَالْعَدْلَ تَنْسِیقًا لِلْقُلُوبِ» خداوند عدالت را برای هماهنگی و پیوند دل‌ها قرار داد. این عبارت کوتاه، از عمیق‌ترین تحلیل‌های اجتماعی اسلام است؛ زیرا عدالت را تنها یک حکم حقوقی یا اداری نمی‌داند، بلکه آن را عامل اعتماد عمومی، همبستگی اجتماعی و آرامش روحی جامعه معرفی می‌کند.
عدالت یعنی هر حقی در جایگاه خود قرار گیرد؛ هیچ انسانی به سبب قدرت، ثروت، وابستگی یا موقعیت اجتماعی از قانون فراتر نرود و هیچ ضعیفی به دلیل ناتوانی از دستیابی به حق خود محروم نماند. قرآن کریم می‌فرماید: «إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ» (نحل، 90) در منطق فاطمی، عدالت فقط مطالبه‌ای فردی نیست؛ بلکه مسئولیتی همگانی است. جامعه اسلامی زمانی به حقیقت اسلام نزدیک می‌شود که عدالت از محراب عبادت به میدان اقتصاد، سیاست، قضاوت، مدیریت و روابط انسانی راه یابد.
امامت؛ پاسداری از رسالت و استمرار هدایت
یکی از مهم‌ترین و حساس‌ترین معارف خطبه فدکیه، مسئله امامت است. حضرت زهرا(س) با تبیین جایگاه اهل‌بیت(ع)، امامت را عاملی برای حفظ نظم اجتماعی، جلوگیری از اختلاف، صیانت از دین و هدایت امت معرفی می‌کنند. فراز مشهور ایشان چنین است: «وَطَاعَتَنَا نِظَامًا لِلْمِلَّةِ، وَإِمَامَتَنَا أَمَانًا مِنَ الْفُرْقَةِ» اطاعت از ما را مایه نظم و انسجام امت و امامت ما را عامل ایمنی از تفرقه قرار داد. این عبارت، امامت را از یک موضوع صرفاً تاریخی فراتر می‌برد و به‌عنوان یک اصل اعتقادی و اجتماعی معرفی می‌کند.
در نگاه شیعه، امامت ادامه مسیر هدایت پیامبر است؛ نه به معنای دریافت شریعتی جدید، بلکه به معنای تبیین صحیح دین، پاسداری از حقیقت قرآن و هدایت امت در مسیر پیامبر. این حقیقت با آیه شریفه پیوندی عمیق دارد: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ» (نساء، 59) حضرت فاطمه(س) با دفاع از جایگاه امامت، در حقیقت از استمرار هدایت، وحدت حقیقی امت و جلوگیری از گسست میان قرآن و مرجعیت دینی سخن می‌گویند.
ولایت‌مداری؛ پیوند معرفت، محبت و مسئولیت
در منظومه معرفتی خطبه فدکیه، ولایت صرفاً اظهار محبت نیست؛ بلکه شناخت حق، پذیرش مسئولیت و حرکت در مسیر هدایت الهی است.
محبت اهل‌بیت(ع) زمانی به کمال می‌رسد که در رفتار انسان تجلی یابد؛ در صداقت، عدالت، امانت‌داری، دفاع از مظلوم، رعایت حقوق مردم و پرهیز از ظلم. ولایت، انسان را از بی‌تفاوتی در برابر حق و باطل خارج می‌کند. از همین منظر، دفاع حضرت زهرا(س) از جایگاه امیرالمؤمنین علی(ع) را باید در چارچوب دفاع از یک اصل بنیادین اعتقادی و مسئولیت تاریخی فهمید. ایشان نمی‌خواستند حقیقت امامت در میان هیاهوی قدرت و سیاست فراموش شود.
8. مسئولیت اجتماعی؛ مسلمان نمی‌تواند در برابر انحراف بی‌تفاوت باشد یکی دیگر از درس‌های مهم خطبه فدکیه، مسئولیت انسان مسلمان در برابر سرنوشت جامعه است. حضرت زهرا(س) در برابر شرایطی که آن را انحراف از مسیر صحیح هدایت می‌دانستند، سکوت نکردند. این حضور، تجلی عملی اصل امر به معروف و نهی از منکر است؛ اصلی که قرآن کریم آن را از ویژگی‌های امت اسلامی می‌داند: «وَلْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَیَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ» (آل‌عمران، 104) در منطق فاطمی، مؤمن حقیقی تنها به اصلاح خویش بسنده نمی‌کند؛ بلکه نسبت به عدالت، حقیقت، حقوق عمومی و سلامت جامعه نیز احساس مسئولیت دارد. سکوت در برابر انحراف، اگر به تثبیت باطل بینجامد، نمی‌تواند فضیلت شمرده شود.
حق‌طلبی و استدلال قرآنی؛ فدک به‌مثابه آزمون عدالت
یکی از جلوه‌های برجسته خطبه فدکیه، شیوه استدلال حضرت زهرا(س) در مسئله فدک است.
ایشان به‌جای تکیه بر احساسات، از منطق قرآن و استدلال حقوقی بهره می‌گیرند و با استناد به آیات ارث، حق خویش را مطالبه می‌کنند. از جمله به آیه شریفه اشاره می‌فرمایند: «یُوصِیکُمُ اللَّهُ فِی أَوْلَادِکُمْ…» (نساء، 11) و نیز به آیاتی از قرآن درباره ارث‌بری پیامبران استناد می‌کنند؛ از جمله آیه: «وَوَرِثَ سُلَیْمَانُ دَاوُودَ» (نمل، 16) و دعای حضرت زکریا(ع): «فَهَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ وَلِیًّا یَرِثُنِی وَیَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ» (مریم، 5 و 6) این استنادها در چارچوب استدلال قرآنی حضرت به موضوع ارث و حقوق مطرح شده‌اند و پاسخ به آن‌ها نیز باید با بررسی کامل آیات، سیاق و مبانی فقهی صورت گیرد.
نکته بنیادین این است که حضرت زهرا(س) نشان می‌دهند حتی در حساس‌ترین شرایط سیاسی و اجتماعی، معیار داوری باید قرآن و قانون الهی باشد، نه قدرت و موقعیت اشخاص. فدک در این نگاه، تنها یک زمین و دارایی نیست؛ بلکه به عرصه‌ای برای آزمون عدالت، قانون‌مداری، مسئولیت‌پذیری و پایبندی به احکام الهی تبدیل می‌شود.
حیا، عفاف و کرامت زن در نگاه فاطمی
خطبه فدکیه همچنین تصویری عمیق از شخصیت زن مسلمان ارائه می‌دهد؛ زنی که در عین برخورداری از عفاف، حیا و کرامت، از حضور آگاهانه در عرصه دفاع از حق و بیان حقیقت بازنمی‌ماند. حضرت زهرا(س) با حضور در مسجد پیامبر(ص) و ایراد خطبه‌ای سرشار از استدلال‌های قرآنی، نشان دادند که عفاف و مسئولیت اجتماعی دو حقیقت متضاد نیستند. زن مسلمان می‌تواند در اوج پاکدامنی، صاحب اندیشه، صاحب‌نظر و مدافع عدالت باشد. در نگاه فاطمی، کرامت زن نه در انزوای اجباری و نه در تقلید از الگوهای بیگانه، بلکه در بندگی خدا، رشد معرفت، حفظ عزت انسانی و ایفای مسئولیت‌های الهی معنا پیدا می‌کند.
دنیاشناسی و آخرت‌گرایی؛ رهایی از فریب قدرت و ثروت
از دیگر پیام‌های عمیق خطبه فدکیه، توجه دادن انسان به ناپایداری دنیا و ضرورت پاسخ‌گویی در برابر خداوند است.
دنیا در نگاه اسلامی، میدان مسئولیت و عمل است، نه مقصد نهایی انسان. قدرت می‌گذرد، ثروت باقی نمی‌ماند، موقعیت‌های اجتماعی دگرگون می‌شوند و آنچه برای انسان باقی می‌ماند، حقیقت ایمان و کردار اوست. قرآن کریم می‌فرماید: «وَمَا عِنْدَ اللَّهِ بَاقٍ» (نحل، 96) آنچه نزد خداست، ماندگار است. خطبه فدکیه از این منظر، دعوتی است به اینکه انسان و جامعه ارزش‌های الهی را قربانی منافع زودگذر نکنند و بدانند که تاریخ تنها شاهد رفتار ما نیست؛ بلکه عرصه‌ای برای ثبت مسئولیت‌های ماست.
بیداری امت؛ پیام تاریخی خطبه فدکیه
شاید بتوان گفت یکی از مهم‌ترین ابعاد خطبه فدکیه، پیام بیدارگرانه آن برای نسل‌های آینده است. حضرت زهرا(س) در این خطبه فقط با مخاطبان زمان خویش سخن نمی‌گویند؛ بلکه با همه نسل‌هایی سخن می‌گویند که ممکن است روزی در برابر آزمون حق و باطل قرار گیرند.
خطبه فدکیه به ما می‌آموزد که: دین بدون معرفت، در معرض تحریف است، عبادت بدون اخلاق، از روح بندگی فاصله می‌گیرد، قدرت بدون عدالت، به ابزار ظلم تبدیل می‌شود، ثروت بدون مسئولیت، زمینه‌ساز شکاف اجتماعی است و محبت بدون اطاعت و عمل، ادعایی بی‌ثمر است.
جامعه‌ای که از قرآن فاصله بگیرد، حتی اگر نام اسلام را بر خود داشته باشد، ممکن است در تشخیص مسیر هدایت دچار لغزش شود.
خطبه فدکیه، صدای همیشه زنده حقیقت
خطبه فدکیه را باید با قلبی معرفت‌جو و عقلی استدلال‌پذیر خواند؛ زیرا این خطبه کلاس بزرگ خداشناسی، مدرسه جامع قرآن‌شناسی، دانشگاه اخلاق و عدالت، درس‌نامه امامت و منشور مسئولیت اجتماعی است.
در این خطبه، حضرت فاطمه زهرا(س) به ما می‌آموزند که توحید تنها اقرار به یگانگی خدا نیست؛ بلکه نفی هرگونه سلطه ناروا بر انسان و زندگی اوست. نبوت تنها یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه چراغی برای استمرار هدایت است. قرآن تنها کتاب تلاوت نیست؛ بلکه میزان سنجش حق و باطل است. نماز تنها حرکات ظاهری نیست؛ بلکه تربیت روح و شکستن غرور انسان است. زکات تنها پرداخت مال نیست؛ بلکه مسئولیت در برابر محرومان است. عدالت تنها شعار حکومت‌ها نیست؛ بلکه ستون اعتماد و آرامش جامعه است. امامت نیز تنها یک بحث تاریخی نیست؛ بلکه در منظومه اعتقادی شیعه، ضامن استمرار هدایت و صیانت از حقیقت دین است.
فدک در تاریخ نام یک سرزمین است؛ اما در حافظه معرفت اسلامی به نمادی از حق‌طلبی، عدالت‌خواهی و دفاع از حقیقت تبدیل شده است، چه زیباست که بانویی از خاندان وحی، در روزگاری دشوار، با سلاح قرآن، منطق و ایمان چنان سخن گفت که قرن‌ها پس از آن، کلماتش هنوز در جان تاریخ طنین‌انداز است.
سلام بر فاطمه؛ بانویی که از محراب عبادت تا میدان آگاهی، از خانه وحی تا صحن مسجد، از معرفت توحیدی تا دفاع از عدالت، معنای حقیقی بندگی و مسئولیت را به جهان آموخت، سلام بر آن بانوی بزرگی که خطبه‌اش تنها یک سخنرانی نبود؛ بلکه مدرسه‌ای برای تمام تاریخ بود؛ مدرسه‌ای که در آن خداشناسی با عدالت پیوند می‌خورد، قرآن با امامت معنا می‌یابد و ایمان در قامت حق‌طلبی و مسئولیت اجتماعی تجلی می‌کند.
خطبه فدکیه، صدای فاطمه است؛ و صدای فاطمه، دعوت همیشگی انسان به حقیقت، عدالت و بندگی خداوند است.
در ایام فاطمیه، تشییع پیکر مطهر 6 شهید گمنام در بوشهر نیز جلوه‌ای از پیوند نسل‌های امروز با همین حقیقت است؛ حقیقتی که در ایمان، وفاداری، دفاع از ارزش‌ها و فداکاری برای میهن و مردم معنا پیدا می‌کند. مردم بوشهر روز جمعه 22 آبان‌ماه با حضور در مسیر بسیج مرکزی تا مصلا جمعه، پیکرهای مطهر این شهدا را بدرقه خواهند کرد.
نویسنده: محمود خدری مدرس دانشگاه
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.