میثم جعفرزاده، کارشناس ارشد انرژی، در جمع خبرنگاران با بیان اینکه نقد سخنان مسئولان و نحوه اطلاعرسانی آنها ضروری است، عنوان کرد: با وجود اهمیت بررسی کارشناسی اظهارنظرها، نباید اجازه داد اصل مسئله در هیاهوی مناقشات رسانهای به حاشیه رانده شود. وی واقعیت موجود را مواجهه کشور با چالشهای ساختاری در زمینه تولید، تأمین، توزیع و مصرف حاملهای انرژی دانست.
جعفرزاده با اشاره به شرایط جنگی، خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی، نمیتوان با اتکا به رویههای مدیریتی دوران عادی، امنیت انرژی کشور را تضمین کرد. شرایط غیرعادی نیازمند آرایش جدیدی در حکمرانی انرژی، سناریوهای چندلایه مدیریت بحران، تدوین ذخایر راهبردی و برنامههای عملیاتی برای استمرار خدمات زیرساختهای حیاتی است. او تأکید کرد که تابآوری انرژی باید از یک مفهوم نظری به شاخصی عملیاتی در تصمیمگیریهای کلان کشور تبدیل شود.
این کارشناس حوزه انرژی، ارتباط مستقیم میان ناترازی گاز و پایداری تولید برق را مورد اشاره قرار داد و توضیح داد: مسئله سوخت کشور صرفاً به بنزین و حملونقل محدود نمیشود. در زمان اوج مصرف گاز، کاهش سهم تحویلی به نیروگاههای حرارتی، وابستگی آنها به سوخت مایع را افزایش داده و این امر میتواند فشار مضاعفی بر ذخایر گازوئیل و نفت کوره وارد کند. جعفرزاده هشدار داد که در شرایط جنگی، اختلال در تأمین سوخت نیروگاهها میتواند پیامدهایی فراتر از صنعت برق داشته باشد و استمرار فعالیت صنایع، مراکز درمانی و سایر زیرساختهای حیاتی را تحت تأثیر قرار دهد.
وی در ادامه تأکید کرد: امنیت تأمین سوخت نیروگاهها، جزئی جداییناپذیر از امنیت شبکه برق و تابآوری ملی است. جعفرزاده اولویتبخشی به مدیریت یکپارچه زنجیره گاز و برق، تأمین بهموقع سوخت جایگزین، تقویت ذخایر عملیاتی نیروگاهها و تدوین سناریوهای اضطراری را ضروری دانست.
جعفرزاده به دیگر ابعاد ناترازی سوخت اشاره کرد و گفت: شدت بالای مصرف انرژی، بهرهوری پایین بخشی از ناوگان حملونقل، محدودیت سرمایهگذاری و قاچاق فرآوردههای نفتی، بهویژه گازوئیل، از جمله این ابعاد هستند. وی مقابله با این وضعیت را نیازمند اصلاح نظام تخصیص، رهگیری هوشمند زنجیره توزیع، کاهش انحراف سوخت از شبکه رسمی و ارتقای بهرهوری دانست و افزود: نمیتوان از مردم انتظار اصلاح الگوی مصرف داشت، اما همزمان نسبت به اتلاف منابع و ناکارآمدیهای ساختاری بیتفاوت بود.
این کارشناس حوزه انرژی با تأکید بر مسئولیت دولت در مدیریت پیامدهای اجتماعی تصمیمات، بیان کرد: امنیت انرژی بدون امنیت روانی جامعه، معادلهای ناقص است. حکمرانی انرژی مجموعهای از اجزای بههمپیوسته است که از مدیریت منابع و زیرساختها تا اقتصاد خانوار، اعتماد عمومی و تابآوری اجتماعی را شامل میشود. وی افزود: نمیتوان تنها برای تراز تولید و مصرف برنامه داشت، اما ظرفیت تحمل اقتصادی و روانی جامعه را در معادلات تصمیمگیری نادیده گرفت.
جعفرزاده با بیان اینکه مردم ایران در این شرایط حساس، علیرغم مشکلات اقتصادی و فشارهای معیشتی، محکم پای کشور ایستادهاند، این همراهی را سرمایهای بزرگ برای تقویت تابآوری ملی دانست و مسئولیت مدیران را سنگینتر دانست. او تأکید کرد: مشارکت مردم نباید صرفاً به درخواست صرفهجویی محدود شود؛ بلکه اعتمادسازی، شفافیت در تصمیمات، ارائه مشوقهای مؤثر و توزیع عادلانه هزینهها و منافع اصلاحات، پیششرط همراهی پایدار جامعه است.
وی در پایان اظهار داشت: مسئله اصلی امروز این نیست که چه کسی چه گفته است، بلکه باید پرسید برای تأمین پایدار سوخت، مهار قاچاق، پایداری تولید برق و افزایش تابآوری انرژی کشور چه اقداماتی صورت گرفته است. جعفرزاده تأکید کرد: کشور در شرایط ویژه به تصمیمات بزرگ، برنامههای عملیاتی و مدیریت یکپارچه نیاز دارد و آرایش جدید حکمرانی انرژی باید بر سه پایه تابآوری زیرساختها، تصمیمگیری علمی و اعتماد عمومی استوار باشد.





نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده میشود.
هنوز نظری منتشر نشده است.