به گزارش بخش استان‌ها در وبانگاه به نقل از خبرگزاری تسنیم از سنندج، گاهی ارزش یک کارگاه آموزشی را نه در تعداد دقایق سخنرانی، نه در تعداد اسلایدها و نه حتی در حجم مطالبی که ارائه می‌شود، بلکه در اتفاقی می‌توان دید که پس از پایان آن رخ می‌دهد؛ در پرسش‌هایی که هنوز پاسخ می‌خواهند، در گفت‌وگوهایی که به پایان جلسه محدود نمی‌شوند و در والدینی که به‌جای خداحافظی، درخواست می‌کنند این کلاس دوباره برگزار شود.
این بار، هنرستان کاوشگران سنندج میزبان چنین تجربه‌ای بود؛ جایی که کارگاه سواد رسانه‌ای و آسیب‌های فضای مجازی توسط مدرس رامیار غفاری برای والدین هنرجویان برگزار شد. جلسه‌ای که با استقبال مدیر و معلمان هنرستان آغاز شد و با مشارکت فعال والدین، به فضایی برای پرسیدن، شنیدن، یادگرفتن و بازنگری در شیوه مواجهه با دنیای دیجیتال تبدیل شد.
در میان حاضران، والدینی حضور داشتند که سال‌ها تجربه زندگی، مسئولیت‌پذیری و تربیت فرزند را پشت سر گذاشته بودند؛ کسانی که شاید تصور می‌کردند تجربه سال‌های گذشته برای مواجهه با مسائل تربیتی کافی است، اما در جریان کارگاه با موضوعاتی روبه‌رو شدند که برایشان تازگی داشت. همین مواجهه، یکی از مهم‌ترین لحظه‌های جلسه بود: اینکه تجربه، هرچقدر هم ارزشمند باشد، در برابر دنیایی که با سرعت تغییر می‌کند، همچنان به یادگیری و شناخت تازه نیاز دارد.
جمله‌هایی که در طول جلسه از زبان والدین شنیده می‌شد، بخشی از حال‌وهوای این کارگاه را روایت می‌کرد: «این مطالب برایمان جدید و کاربردی است»، «بسیاری از این نکات را نمی‌دانستیم» و «تاکنون چنین چیزهایی نشنیده بودیم».
این جمله‌ها فقط واکنش‌هایی ساده به یک برنامه آموزشی نبودند؛ نشانه‌ای بودند از اینکه خانواده‌ها برای شناخت دنیای رسانه‌ای فرزندانشان به فرصت‌های بیشتری نیاز دارند؛ فرصتی برای فهمیدن اینکه پشت صفحه تلفن همراه فرزندانشان چه می‌گذرد، چه خطرهایی ممکن است آن‌ها را تهدید کند و چگونه می‌توان بدون ایجاد فاصله و تقابل، همراه و راهنمایشان بود.
اما آنچه این جلسه را از یک کلاس یک‌طرفه متمایز کرد، مشارکت والدین بود. حاضران تنها شنونده نبودند؛ پرسش مطرح می‌کردند، تجربه‌های خود را به اشتراک می‌گذاشتند و درباره موقعیت‌هایی حرف می‌زدند که در زندگی روزمره با آن روبه‌رو می‌شوند. هر پاسخ، زمینه‌ای برای پرسشی تازه فراهم می‌کرد و هر موضوع، دریچه‌ای به یکی دیگر از دغدغه‌های خانواده‌ها می‌گشود.
در میان این گفت‌وگوها، نگرانی درباره استفاده فرزندان از تلفن همراه، چگونگی مواجهه با محتوای نامناسب، شناخت خطرهای فضای مجازی و شیوه نظارت بر فعالیت‌های آنلاین، اهمیت ویژه‌ای داشت؛ مسائلی که بسیاری از خانواده‌ها با آن مواجه‌اند، اما همیشه فرصت یا مرجع مطمئنی برای یافتن پاسخ‌های کاربردی درباره آن‌ها ندارند.
وقتی والدین می‌گویند «این کلاس باید دوباره برگزار شود»
شاید مهم‌ترین بخش این کارگاه، نه هنگام ارائه مطالب، بلکه در بازخوردهای پایانی والدین شکل گرفت؛ جایی که استقبال از آموزش‌ها به یک درخواست روشن تبدیل شد: برگزاری دوباره کارگاه و ادامه این مسیر.
یکی از والدین با اشاره به تازگی مطالب مطرح‌شده، خواستار تکرار چنین برنامه‌هایی شد و تأکید کرد که آشنایی با مسائل روز فضای مجازی برای خانواده‌ها ضروری است؛ زیرا بسیاری از والدین با وجود سال‌ها تجربه تربیتی، در مواجهه با ابزارها و شیوه‌های جدید ارتباطی، به اطلاعات و آموزش‌های تازه نیاز دارند.
والد دیگری نیز با استقبال از محتوای جلسه، بر کاربردی‌بودن آموزش‌ها تأکید کرد و خواستار آن شد که این برنامه‌ها به یک جلسه محدود نماند. از نگاه او، خانواده‌ها زمانی می‌توانند در برابر آسیب‌های احتمالی فضای مجازی عملکرد بهتری داشته باشند که فرصت کافی برای یادگیری، طرح پرسش و دریافت پاسخ داشته باشند.
در میان گفت‌وگوها، درخواست برای افزایش زمان کارگاه نیز مطرح شد؛ درخواستی که نشان می‌داد بخشی از والدین، زمان جلسه را برای پرداختن به همه پرسش‌ها و دغدغه‌های خود کافی نمی‌دانستند. آنان خواستار فرصتی بیشتر بودند تا موضوعات با جزئیات بیشتری بررسی شود و امکان گفت‌وگوی مستقیم درباره مسائل خانوادگی فراهم بماند.
والدین و مدیر و عوامل هنرستان نیز بر ضرورت تداوم این آموزش‌ها تأکید داشتند؛ چرا که آسیب‌ها و فرصت‌های فضای مجازی ثابت نمی‌مانند و خانواده‌ها برای شناخت تغییرات این حوزه، به آموزش مستمر نیاز دارند. از نگاه آنان، یک جلسه می‌تواند آغاز خوبی باشد، اما استمرار برنامه‌هاست که فرصت تثبیت آموخته‌ها و پیگیری پرسش‌های تازه را فراهم می‌کند.
این بازخوردها در کنار مشارکت فعال والدین، نشان داد که خانواده‌ها صرفاً مخاطب چنین برنامه‌هایی نیستند؛ آن‌ها می‌توانند با بیان نیازها و پیشنهادهای خود، در شکل‌گیری و بهبود مسیر آموزش نیز نقش داشته باشند.
در پاسخ به این استقبال و درخواست‌ها، قول داده شد که در فرصتی دیگر، کارگاه تازه‌ای برای خانواده‌های هنرستان کاوشگران برگزار شود؛ فرصتی برای ادامه گفت‌وگوها، بررسی دقیق‌تر دغدغه‌ها و پرداختن به موضوعاتی که در جلسه نخست مجال طرح یا بررسی کامل آن‌ها فراهم نشده بود.
تجربه والدین ارزشمند است؛ اما دنیای فرزندان تغییر کرده است
واقعیت این است که تربیت فرزند در روزگار امروز، با بسیاری از تجربه‌های نسل‌های گذشته تفاوت دارد. والدین همچنان از سرمایه‌ای ارزشمند به نام تجربه زندگی برخوردارند، اما فرزندانشان در محیطی رشد می‌کنند که بخش مهمی از ارتباطات، یادگیری، سرگرمی و حتی شکل‌گیری نگرش‌هایشان در فضای دیجیتال اتفاق می‌افتد.
در چنین شرایطی نمی‌توان انتظار داشت که تجربه‌های گذشته به‌تنهایی پاسخ‌گوی تمام پرسش‌های امروز باشد. همان‌طور که دنیای فرزندان تغییر کرده، شیوه همراهی والدین نیز باید متناسب با این تغییرات به‌روز شود.
سواد رسانه‌ای به معنای ترساندن خانواده‌ها از فناوری یا محروم‌کردن فرزندان از ابزارهای دیجیتال نیست؛ بلکه به معنای شناخت فرصت‌ها و تهدیدها، تشخیص محتوای قابل اعتماد از اطلاعات گمراه‌کننده، حفاظت از حریم خصوصی، توجه به امنیت آنلاین و یادگیری شیوه درست گفت‌وگو با فرزندان درباره تجربه‌هایشان در فضای مجازی است.
والد آگاه، لزوماً والدی نیست که همه ابزارها و برنامه‌های دیجیتال را بشناسد؛ بلکه کسی است که برای شناخت دنیای فرزندش تلاش می‌کند، به پرسش‌های او گوش می‌دهد، درباره خطرها گفت‌وگو می‌کند و به‌جای تکیه صرف بر ممنوعیت و کنترل، برای ساختن قدرت تشخیص و تصمیم‌گیری در فرزندش قدم برمی‌دارد.
از همین رو، آموزش سواد رسانه‌ای نباید به چند جلسه محدود و مناسبتی خلاصه شود. خانواده‌ها به برنامه‌هایی نیاز دارند که متناسب با سن فرزندان، نیازهای تربیتی و تغییرات فناوری طراحی شوند؛ برنامه‌هایی که در آن‌ها والدین بتوانند آزادانه سؤال بپرسند، تجربه‌هایشان را مطرح کنند و برای موقعیت‌های واقعی زندگی راهکار بیاموزند.
یک درخواست ساده، پیامی فراتر از یک کارگاه
آنچه در هنرستان کاوشگران سنندج رخ داد، فقط استقبال از یک برنامه آموزشی نبود؛ بازتاب نیازی بود که شاید در بسیاری از خانواده‌ها وجود داشته باشد، اما کمتر فرصتی برای بیان آن فراهم می‌شود.
وقتی والدینی با سال‌ها تجربه زندگی، پس از پایان جلسه خواستار تکرار آموزش می‌شوند، می‌توان این درخواست را نشانه‌ای از اهمیت دسترسی به آموزش‌های کاربردی و متناسب با نیازهای امروز خانواده‌ها دانست. این استقبال همچنین یادآور می‌شود که نباید والدین را به دلیل ناآشنایی با بخشی از فناوری‌های جدید سرزنش کرد؛ باید فرصت یادگیری را در اختیارشان گذاشت.
برای یادگیری هیچ‌وقت دیر نیست. گاهی یک جلسه آموزشی می‌تواند دریچه‌ای تازه به روی سال‌ها تجربه بگشاید؛ تجربه‌ای که با شناخت بیشتر، به ابزاری مؤثرتر برای همراهی با نسل جدید تبدیل می‌شود.
کارگاه سواد رسانه‌ای هنرستان کاوشگران با یک پیام روشن به پایان رسید: والدین هنوز سؤال دارند، مشتاق یادگیری‌اند و خواهان ادامه مسیر هستند. اکنون وظیفه برگزارکنندگان است که این استقبال را به فرصتی پایدار برای آموزش تبدیل کنند؛ فرصتی که در آن، خانواده‌ها تنها شنونده نباشند، بلکه در مسیر آگاهی، امنیت و آرامش فرزندانشان همراه و کنشگر باشند.
سواد رسانه‌ای؛ آگاهی امروز برای آرامش و امنیت فردای خانواده‌ها.
نظرات
نظر شما ثبت شد؛ پس از بررسی، در صورت تأیید نمایش داده می‌شود.
هنوز نظری منتشر نشده است.